بیقرارم.خیلی ام. خودمم نمیدونم چرا. فقط میدونم هستم.

زندگیم در یه دونه برنامه خلاصه میشه.

یک ماهه که باید پروژم رو بفرستم به استادم و اون تایید کنه و پرینت بگیرم.

یا برم دنبال کارای فارغ التحصیلیم که انگار نه انگار .

کارای ساده و پیش و پا افتادم رو هم انجام نمیدم

بی انگیزه شدم دستم به هیچ کاری نمیره حوصله ی هیچ کسی رو هم ندارم

فکر کنم دوباره باید قرص ها رو شروع کنم

کاش یه انگیزه  موندگار واسه زندگیم پیدا کنم