روزی ما کبوترهايمان را پيدا خواهيم کردو مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت و هر انسان برای هر انسان برادريست.روزی که  درهای خانه هاشان را نمی بندندو قفل افسانه ايست.و قلب برای زندگی بس است.روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است.روزی که تو برای آخرين حرف دنبال سخن نگردی.روزی که آهنگ هر حرف زندگيست.تا من به خاطر آخرين شعر رنج جستجوی قافيه نبرم.روزی که هر لب ترانه ای است تا کمترين سرود ،بوسه باشد. روزی که تو بيايی.........                               برای هميشه...                

برای هميشه بيايی و مهربانی با زيبايی يکسان شود.نه،......من آنروز راانتظار می کشم حتی روزی که ديگر نباشم.